ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ, ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΑΣΗ, ΜΕ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ…

Μόνο εμπόδιο στην πορεία αυτή: η άγνοια και η παραπληροφόρηση γύρω από το θέμα του κυνηγιού, που το έχουν καταδικάσει στη συνείδηση του κοινού, καθώς βάλλεται από παντού και οι κυνηγοί έχουν μετατραπεί σε εξιλαστήρια θύματα ή συνήθεις υπόπτους για όλα τα δεινά που αντιμετωπίζει το περιβάλλον. Ένα αντίδοτο υπάρχει για να αναστραφεί αυτό το αρνητικό κλίμα: η ενημέρωση του κόσμου.

Γ Ν Ω Ρ Ι Σ Τ Ε   Τ Ο   Κ Υ Ν Η Γ Ι  

ΚΥΝΗΓΙ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ - ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ


Το κυνήγι είναι μια αρχέγονη δραστηριότητα - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για ένα ανούσιο αταβιστικό κατάλοιπο, αντιθέτως, είναι συνυφασμένη με την παράδοση και την ιστορία του ανθρώπου, κοινωνικά αποδεκτή και στηριζόμενη, τα τελευταία χρόνια, σε βάσεις επιστημονικές.
Ικανοποιεί την ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για άμεση επαφή του με τη φύση, αποτελώντας μια πολύ καλή αφορμή για να "θυμηθεί" και να εκτιμήσει όλα όσα του προσφέρει μια περιήγηση στην ύπαιθρο, ευαισθητοποιώντας τον πού περισσότερο στο θέμα της προστασίας της.
Σέβεται το περιβάλλον, καθώς βασική αρχή του είναι η απόληψη ενός ποσοστού από τον φυσικό ανανεώσιμο πόρο που λέγεται θήραμα, έτσι ώστε ο πόρος αυτός να διατηρείται σταθερός για συνεχή κάρπωση (αρχή της αειφορίας). Ειδικοί επιστήμονες παρακολουθούν μέσα από προγράμματα που χρηματοδοτούν οι ίδιοι οι κυνηγοί (πρόγραμμα "ΑΡΤΕΜΙΣ") την θηραματική κάρπωση, και προτείνουν τα απαιτούμενα μέτρα.
Στην ελληνική επικράτεια επιτρέπεται το κυνήγι μόνο για 5 από τα 116 είδη θηλαστικών και μόνο για 32 από τα 418 είδη πτηνών που απαντώνται στη χώρα μας. Τα επιτρεπόμενα είδη απαντώνται σε μεγάλους πληθυσμούς και κατά καμία έννοια δεν κινδυνεύουν από την άσκηση του νόμιμου κυνηγίου, άρα δεν απειλείται ούτε στο ελάχιστο η οικολογική ισορροπία της ελληνικής φύσης.

ΚΥΝΗΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Κάθε χρόνο δαπανώνται σημαντικά ποσά από τους κυνηγούς για την αγορά και απελευθέρωση θηραμάτων.
Οι κυνηγετικές οργανώσεις φροντίζουν για τη βελτίωση των βιοτόπων, με σκοπό την αποκατάσταση των καταστροφών που προκαλεί η ανθρώπινη παρέμβαση στη φύση, πραγματοποιούν δενδροφυτεύσεις, ρίψεις τροφής για τα πουλιά σε περιόδους κακοκαιρίας.
Οι κυνηγοί συμμετέχουν εθελοντικά σε οργανωμένες ομάδες δασοπροστασίας που συνεργάζονται με την Πυροσβεστική Υπηρεσία.
Ιδιωτικοί φύλακες θήρας προσλαμβάνονται, εξοπλίζονται (τζιπ, ασύρματοι κ.λ.π.) και αμείβονται από τις κυνηγετικές οργανώσεις, με αποκλειστικό σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος.

ΚΥΝΗΓΙ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Το κυνήγι συμβάλλει άμεσα στην Οικονομία του κράτους, με την εισφορά που καταβάλλεται από τους κυνηγούς υπέρ του Κεφαλαίου Θήρας και υπέρ Δημοσίου (περίπου 12.000.000 € ετησίως).
Στηρίζει την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας ορεινών και παραμεθόριων περιοχών, ενισχύοντας τον εσωτερικό τουρισμό, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες (ξενοδοχεία, εστιατόρια, πρατήρια καυσίμων κ.τ.λ.)
Σημαντικός αριθμός βιομηχανιών, βιοτεχνιών και εμπορικών καταστημάτων ασχολείται με κυνηγετικά είδη, προσφέροντας χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Η κάρπωση του θηράματος είναι, για τον μέσο κυνηγό, μόνο μια παράμετρος της κυνηγετικής εξόδου και όχι ο βασικός σκοπός. Σημαντική είναι όλη η διαδικασία: η προετοιμασία των απαραίτητων εφοδίων, η συγκρότηση της παρέας, η επιλογή του κυνηγότοπου, η συγκίνηση της στιγμής του εντοπισμού του θηράματος από το σκύλο, που είναι για τους περισσότερους πιο έντονη στιγμή - άσχετα με την τελική έκβαση, η συγκέντρωση της παρέας μετά το κυνήγι για φαγητό, η συζήτηση και τα πειράγματα που ακολουθούν. Το κυνήγι δεν είναι ένα σπορ, όπως νομίζουν πολλοί, ή μια βάρβαρη συνήθεια, όπως πιστεύουν ακόμα περισσότεροι, αλλά ένας τρόπος ζωής που φέρνει όσους ασχολούνται με αυτό πιο κοντά στη φύση και τις ομορφιές της.

Το κυνήγι αποτελεί μια νόμιμη δραστηριότητα, η οποία θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό των διαχειριστικών μέτρων που χρειάζεται μια περιοχή. Όπως, λοιπόν, και οι άλλες δραστηριότητες που ασκούνται στη φύση (γεωργική, κτηνοτροφική κ.τ.λ.) δεν απαγορεύονται, αλλά εντάσσονται σε ένα σύστημα διαχείρισης, έτσι και το κυνήγι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια από τις παραμέτρους του οικοσυστήματος.